Bezpieczniki samochodowe wysokiego napięcia

Niezwykle istotne jest określenie, czy bezpieczniki samochodowe wysokiego napięcia są przeznaczone do stosowania w obwodzie prądu przemiennego (AC), czy w obwodzie prądu stałego (DC). Nieprawidłowe użycie bezpiecznika AC w ​​obwodzie prądu stałego lub odwrotnie może prowadzić do wypadków.

Termin ten wprowadzono z punktu widzenia bezpiecznego stosowania bezpieczników samochodowych wysokiego napięcia, wskazując najwyższe napięcie robocze obwodu, w którym zamontowane są bezpieczniki samochodowe wysokiego napięcia, przy zachowaniu bezpiecznego stanu pracy. Oznacza to, że bezpiecznik powinien być umieszczany wyłącznie w obwodach, w których napięcie robocze jest mniejsze lub równe napięciu znamionowemu bezpiecznika, aby działał bezpiecznie i efektywnie. W przeciwnym razie w wyniku stopienia bezpiecznika może wystąpić ciągły łuk elektryczny i uszkodzenie obwodu.

Reprezentuje poziom prądu, jaki mogą wytrzymać bezpieczniki samochodowe wysokiego napięcia w normalnych warunkach pracy, a nie prąd roboczy. Prawidłowy wybór wartości prądu znamionowego musi uwzględniać następujące kwestie:
W przypadku specyfikacji UL o słabej odporności na przeciążenia, prąd znamionowy In=Ir/Of, gdzie Ir to prąd roboczy obwodu, a Of=0.75 to współczynnik redukcji prądu bezpieczników samochodowych wysokiego napięcia. Na przykład, jeśli prąd roboczy obwodu Ir wynosi 1,5 A, należy wybrać wysokonapięciowe bezpieczniki samochodowe o wartości 2 A (1,5/0.75=2 A).
W przypadku specyfikacji IEC z dużą przeciążalnością bezpieczników samochodowych wysokiego napięcia nie jest wymagana żadna redukcja, tj. Ir=In.

Obciążalność prądowa-samochodowych bezpieczników wysokiego napięcia jest określana na podstawie eksperymentów przeprowadzonych w temperaturze otoczenia wynoszącej 25 stopni. Jednakże na te eksperymenty wpływają zmiany temperatury otoczenia: wraz ze wzrostem temperatury otoczenia wzrasta temperatura robocza bezpieczników samochodowych wysokiego napięcia, co prowadzi do zmniejszenia obciążalności prądowej-i krótszej żywotności.

Maksymalna zdolność wyłączania bezpieczników samochodowych wysokiego napięcia odnosi się do maksymalnego prądu, który bezpieczniki samochodowe wysokiego napięcia mogą bezpiecznie przerwać lub odłączyć w określonych warunkach, nie powodując uszkodzeń. Zasadniczo jest to maksymalny prąd zwarciowy, jaki bezpiecznik może obsłużyć i bezpiecznie przerwać.
Zdolność wyłączania jest głównym wskaźnikiem bezpieczeństwa bezpieczników. Różne bezpieczniki mają różną zdolność wyłączania w zależności od ich konstrukcji i zamierzonych zastosowań. Wysoka zdolność wyłączania ma kluczowe znaczenie, aby bezpiecznik mógł bezpiecznie odłączyć obwód w przypadku awarii lub przeciążenia, nie powodując żadnych niebezpiecznych zdarzeń, takich jak rozbicie, spalenie, rozpryski, eksplozja lub uszkodzenie otaczających osób lub innych elementów.

Wartość energii topnienia odnosi się do wartości energii, gdy topi się wkładka bezpieczników samochodowych wysokiego napięcia, co wskazuje na zdolność bezpiecznika do wytrzymywania przepięć. Tutaj jestem prądem przeciążenia, a t to czas nadmuchu. Energia wymagana do przepalenia bezpiecznika (If²t) i energia uwolniona przez impuls udarowy (Ir²t) decydują o tym, czy bezpiecznik się przepali. Jeśli Ir²t > If²t, bezpiecznik się przepala; jeśli If²t < Ir²t, bezpiecznik jest w stanie wytrzymać przepięcie.
Czas przepalania bezpieczników samochodowych wysokiego napięcia jest powiązany z takimi czynnikami, jak ciepło wytwarzane przez prąd, warunki rozpraszania ciepła i charakterystyka pojemności cieplnej bezpiecznika. Na czas przepalania bezpiecznika może wpływać wiele czynników, dlatego wartości If²t dla bezpiecznika nie są stałe przy różnych prądach przerwania lub czasach przerwania.

Żywotność bezpieczników samochodowych wysokiego napięcia jest zazwyczaj długa i przy braku usterek jest prawie zsynchronizowana z żywotnością sprzętu.
Metoda testowania żywotności małych bezpieczników rurkowych zgodnie ze specyfikacjami IEC obejmuje następujące etapy: w warunkach zasilania prądem stałym (DC) bezpiecznik jest poddawany działaniu prądu o natężeniu 1,20 In (lub 1,05 In) przez jedną godzinę, a następnie następuje odłączenie na 15 minut. Cykl ten powtarza się w sposób ciągły przez 100 cykli. Na koniec bezpiecznik poddaje się działaniu prądu o natężeniu 1,5 cala (lub 1,15 cala) przez jedną godzinę. W trakcie całego procesu nie powinno być żadnych dmuchań ani innych nietypowych zjawisk.