Mówiąc o eksporcie fotowoltaiki, przypomina mi to pierwszy pociąg eksportowy fotowoltaiki, China-Europe Express „Chang'an” na początku sierpnia tego roku, który jechał z Xi'an do Uzbekistanu, z 20-megawatowymi modułami fotowoltaicznymi od Longi Green Energy na pokładzie. W dziedzinie nowej energii, czy to fotowoltaika, energia wiatrowa czy samochody, wszystkie trafiają za granicę. Na przykład Uzbekistan, o którym właśnie wspomniałem, to duży projekt o skali 1 GW, a także największy projekt fotowoltaiczny, w który mój kraj zainwestował za granicą. Większość z nich wykorzystuje moduł typu N Hi-MO7 firmy Longi Green Energy. Oczywiście, to tylko czubek góry lodowej eksportu fotowoltaiki mojego kraju. Od stycznia do października 2023 r. wyeksportowano 174,1 GW modułów fotowoltaicznych, co oznacza wzrost rok do roku o 30,6%. W ubiegłym roku roczna wielkość eksportu wyniosła 154,8 GW, czyli wielkość eksportu po listopadzie była całkowicie przyrostowa. Jednak pod koniec roku wiele krajów ogranicza import, a zapasy ogniw fotowoltaicznych w Europie i innych regionach są nadal stosunkowo wysokie, więc czwarty kwartał zdecydowanie nie jest tak dobry jak pierwsza połowa roku.

Dane eksportowe w pierwszej połowie roku były bardzo imponujące, z 108 GW eksportu modułów, wzrostem rok do roku o 37,5% i 19 GW eksportu baterii, wzrostem rok do roku o 83%. Jednak od lipca wyniki nie były tak dobre. Na przykład eksport modułów w lipcu spadł o 16,7% miesiąc do miesiąca, a eksport baterii spadł o 20,5% miesiąc do miesiąca. Naszym głównym kierunkiem eksportu fotowoltaiki jest Europa, ale Europa i Stany Zjednoczone znacznie podniosły stopy procentowe w drugiej połowie roku. Inwestycje w elektrownie na dużą skalę są bardzo wrażliwe na stopy procentowe, ponieważ cykl zwrotu elektrowni jest bardzo długi, a koszt finansowania w dużej mierze determinuje presję inwestycyjną. Dlatego postęp budowy elektrowni w Europie w drugiej połowie roku znacznie spowolnił, co spowodowało wzrost zapasów. Obecnie zapasy mogą wynosić ponad 80 GW. Według prognozy norweskiej firmy Rystad Energy, tegoroczne zapasy w Europie wyniosą nawet 100 GW. Jednak dane z badania opublikowane przez europejską firmę EUPD są inne. Uważają, że tegoroczne zapasy w Europie powinny wynieść około 85 GW. Ponieważ zainstalowana moc w Europie w 2022 r. wynosi 40 GW, ale importuje się 87 GW z Chin, co oznacza, że pozostało jeszcze 47 GW. Tegoroczna zainstalowana moc w Europie wynosi około 60 GW, a 100 GW zostanie w tym roku zaimportowane z Chin, co oznacza, że w tym roku pozostanie kolejne 40 GW. Następnie zapasy z zeszłego roku plus tegoroczne zapasy wynoszą łącznie 87 GW. Tegorocznych danych nie można obecnie sfałszować. Nawet jeśli obliczymy je według dolnej granicy 85 GW, minus 20 GW regularnych zapasów, nadal pozostaje 65 GW zapasów. Ten zapas jest również bardzo wysoki, przekraczając zainstalowaną moc jednego roku.

Wysokie zapasy nie są tu najważniejsze. Nasze firmy fotowoltaiczne są zbyt konkurencyjne, a zagraniczne lokalne firmy nie mają żadnej siły, aby się bronić, więc pojawiły się informacje, że Europa również nałoży sankcje. Jednak Europa utrzymała status quo, ale Turcja wyskoczyła pierwsza. Niedawno, 25 listopada, Turcja wydała oświadczenie o przeprowadzeniu dochodzeń antydumpingowych i antyobejściowych w sprawie modułów fotowoltaicznych pochodzących z Chin. Dlaczego Turcja jest pierwsza, która się zgłosiła? Ponieważ Turcja twierdzi, że jest czwartym co do wielkości producentem fotowoltaiki na świecie, ale w rzeczywistości jej zdolność produkcyjna w 2022 r. wynosi tylko 8 GW. Oczywiście, 8 GW to nie jest mało, nadal nie możemy patrzeć tylko na nasze własne zdolności produkcyjne, które nie są porównywalne. W tym roku globalna zainstalowana zdolność nadal utrzymywała tempo wzrostu na poziomie ponad 50%, ale Chiny odpowiadały za większość wzrostu. Jednak marża zysku brutto za granicą jest wyższa niż w Chinach. Jednak tylko Chiny, Stany Zjednoczone i Europa mają siłę i chęć budowania wielkoskalowych elektrowni fotowoltaicznych. Podaż Chin jest już nasycona, Europie nie wiedzie się w tym roku dobrze, a Stany Zjednoczone ustanowiły bariery handlowe.

Nie możemy bezproblemowo eksportować ogniw fotowoltaicznych bezpośrednio do Stanów Zjednoczonych, więc głównymi krajami eksportującymi są Turcja, Indie i Kambodża, które odpowiadają za 70% globalnego udziału. Zabierają nasze ogniwa fotowoltaiczne, a następnie eksportują je do Stanów Zjednoczonych w dużych ilościach, zarabiając na różnicy cen, co również osłabia zyski chińskich firm. Stany Zjednoczone wolałyby pozwolić innym krajom osiągać wysokie zyski niż pozwolić chińskim firmom osiągać rozsądne zyski. Jednak obecnie różni giganci fotowoltaiczni budują dużą ilość nowych mocy produkcyjnych w krajach zagranicznych, w tym w Stanach Zjednoczonych, więc dane dotyczące eksportu w przyszłym roku nie powinny być zbyt dobre, ale wyniki firmy za granicą z pewnością będą lepsze. Oprócz krajów europejskich i amerykańskich, perspektywy rynkowe w Azji, Afryce i Ameryce Łacińskiej są również bardzo dobre. Wiele z ich obszarów cierpi na niedobór wody, ale światła słonecznego jest wystarczająco dużo, co naturalnie nadaje się do wytwarzania energii fotowoltaicznej. Istnieją dwa główne sposoby budowy elektrowni. Jednym z nich jest inwestowanie przez firmy we własnych krajach, a drugim są joint ventures z Chinami. Niezależnie od metody, kwota inwestycji w elektrownie wielkoskalowe jest bardzo duża, co jest testem poziomu gospodarczego kraju. W tym roku tempo wzrostu fotowoltaiki zagranicznej zwolniło, a głównym powodem jest brak pieniędzy. Jednak w bogatych krajach, takich jak Bliski Wschód, popyt na fotowoltaikę jest oczywiście większy. Dlatego nowa energia jest popularna nie tylko w Chinach, ale i na całym świecie. Po prostu, podobnie jak trzy główne ograniczenia w Chinach, kraje zamorskie również mają podobne ograniczenia.

