Napięcie znamionowe bezpiecznika wskazuje maksymalne napięcie prądu przemiennego lub stałego obwodu, dla którego bezpiecznik jest przeznaczony. Napięcie znamionowe prądu przemiennego odnosi się do wartości napięcia średniokwadratowego, a napięcie znamionowe prądu stałego odnosi się do wartości prądu stałego. W przypadku urządzeń oferujących zarówno napięcie znamionowe prądu przemiennego, jak i stałego te dwie liczby będą zazwyczaj różne; czasami będą takie same. Usterki przerwania są na ogół poważniejsze w obwodach prądu stałego niż w podobnych obwodach prądu przemiennego, ponieważ przepływ prądu wstecznego w obwodach prądu przemiennego pomaga ugasić łuk elektryczny, który powstaje, gdy element bezpiecznika w bezpieczniku się otwiera.
Ostatecznie jednak napięcie znamionowe bezpiecznika jest mniej miarą konkretnych cech danego urządzenia niż opisem ograniczeń, w których są one testowane i certyfikowane do użytku. Jako elementy ochronne związane z bezpieczeństwem, bezpieczniki podlegają normom ustalonym przez różne agencje regulacyjne na całym świecie, przy czym różne agencje mają różne jurysdykcje geograficzne i aplikacyjne. Użycie bezpiecznika w obwodzie o napięciach przekraczających jego wartość znamionową stwarza ryzyko, że bezpiecznik nie otworzy się prawidłowo z powodu stopienia się elementu bezpiecznika i utworzenia łuku między jego zaciskami (lub tym, co z niego pozostanie). Gdy takie łuki się utworzą, ich efektywna rezystancja może być dość niska, co pozwala na przepływ prądu zwarciowego niemal tak łatwo, jakby bezpiecznik był nadal nienaruszony.
